Pixar levert steevast kwaliteitsfilms af. De studio staat bekend om haar originele en visueel prachtige animaties die telkens weer met een frisse insteek zowel voor volwassen als kinderen een feest zijn om te kijken. Pixar's nieuwste creatie Brave bewandelt echter een ietwat vaker voorkomend concept.

La Luna
Voordat we echter beginnen met het bespreken van de film Brave, zou ik toch eerst nog even de aandacht willen richten op de Pixar-short die voorafging aan Brave. 'La Luna' is weer een schitterend voorbeeld van de simpliciteit en de kracht waarmee Pixar-animaties een verhaal op beeldige wijze kunnen vertellen. Het biedt een ware openbaring voor iedereen die graag een andere uitleg te horen, of beter gezegd te zien, wilt krijgen over hoe de maan na een kleine 28 dagen weer langzaam, beetje voor beetje, zich vormt tot een volle maan. Het toont de superioriteit van de studio Pixar in het landschap der animatiestudio's maar eens te meer aan.

Een rebelse roodharige prinses
Maar goed, na een aantal minuten is die short afgelopen en moet het echte vuurwerk ontstoken worden. Pixar neemt ons dit keer mee naar het oude Schotland. Daar ontmoeten we het prinsesje Merida. Zij blijkt al vroeg een aanleg te hebben voor de schone kunst van het boogschieten. Hoewel dit in eerste instantie geen probleem lijkt te zijn, dringt haar moeder de koningin in toenemende mate aan om die jongensachtige bezigheid een halt toe te roepen en zich meer te gaan gedragen als een echte prinses. Merida is echter een rebelse meid wat ook weerspiegelt wordt in haar vuurrode, opspringende haar, en weigert om zich ingetogen te gedragen. Uit deze worsteling ontpopt zich een typisch moeder-dochter conflict.



Brave fixeert zich met name op deze relatie, en Pixar wijkt hiermee enigszins af van de lijn van meerdere belangrijke personages binnen een film. Hoewel dat geen probleem is, zullen vooral moeders en dochters de film hierdoor beter begrijpen en meer waarderen. Begrijp me niet verkeerd, Brave is ook voor iedereen met mannelijke genitaliën zeker de moeite van het kijken waard. Zeker door het magistrale visuele spektakel dat Pixar weer voor ons neerzet. De duistere donkere wouden waarin de film zich afspeelt worden op schitterende wijze vormgegeven, maar de film toont ook aan meer kleurrijke registers open te kunnen trekken wanneer de situatie daarom vraagt. Brave heeft echter een wat grimmiger tintje, een tintje dat me overigens absoluut beviel, en de beelden zullen om die reden over het algemeen wat donkerder zijn dan we ze normaal van Pixar kunnen verwachten.

Legends are lessons
Ondanks die kleine verschillen met eerdere projecten, blijft Pixar vasthouden aan de boodschap die ze met elk project weer probeert te vertellen en die ook in Brave de rode draad van het verhaal is. Legends are lessons. Waar in de legende Brave de perikelen van de moeder-dochter relatie centraal staan, moeten we de les ter harte nemen dat moeders en dochters beter de strijdbijl kunnen begraven, dan koppig het hoofd in het zand te steken. Het is een les die al in veel films naar voren is gebracht, waardoor er toch enige teleurstelling over mag bestaan. De film is niet zo grensverleggend als eerdere projecten van Pixar, en het ontbreekt Brave ook enigszins aan de nodige diepgang die we normaliter van films van de studio mogen verwachten.

Conclusie
Wanneer Disney en Pixar de handen ineenslaan voor een project, is het vrijwel zeker dat een kwalitatief goed product uit deze samenwerking zal rollen. De enige vraag die dan nog eigenlijk resteert is, hoe goed? Brave laat zien dat Pixar bereid is en bovendien de durf toont om een andere weg in te slaan. In hoeverre dat goed is, is echter een tweede. Zo iconisch als films als Up en Toy Story zal Brave nooit de kronieken in gaan. Een goede film is het echter absoluut. Welke les Pixar uit de receptie van Brave zal trekken, is een vraag die waarschijnlijk met het volgende project beantwoord zal worden.