In theorie is Limitless een film over wat er gebeurt wanneer je een pil zou slikken die je een stevige IQ-boost geeft. Wat als je de volle 100 procent van je brein zou kunnen gebruiken in plaats van de 20 procent waar we nu over kunnen beschikken? Een interessante vraag. Jammer dat Limitless daar nauwelijks antwoord op geeft. Wat er ook verandert in je leven wanneer je superintelligentie bereikt, het lijkt onwaarschijnlijk dat het is wat er met Eddie Morra (Bradley Cooper) gebeurt...

Really? Beleggen?
Bradley Cooper speelt Eddie Morra, een mislukte schrijver die er uitziet als een zwerver. Zijn boek schiet voor geen meter op en tot overmaat van ramp wordt hij gedumpt door zijn vriendin. Dieper kan hij niet zinken. Gelukkig loopt hij dan voor het eerst sinds jaren zijn ex-schoonbroer weer tegen het lijf, die toevallig de oplossing heeft voor al zijn problemen: een experimentele drug die je de volle 100 procent van je brein laat gebruiken.

Oké, dat soort toevalligheden zijn nog wel door de vingers te zien. De effecten die de pil op Eddie hebben laten echter flink te wensen over. En dan heb ik het nog niet eens over het feit dat de pil niet alleen Eddies intelligentie beïnvloedt, maar blijkbaar ook zijn smaak en karakter. En ook bij het door de stad racen met een sportwagen of het winnen van een straatgevecht komt toch echt wel wat meer kijken dan de theorie alleen. Maar ook daar valt doorheen te kijken en als je dat doet, stoort het de film nauwelijks.

Wat wel erg jammer is, is dat er maar een heel korte tijd wordt besteedt aan de ongetwijfeld geweldige dingen die je kan doen als je plotseling alles uit je dag kunt halen. In drie dagen piano leren spelen bijvoorbeeld, of elke taal leren die je hoort. En Eddie besluit om te gaan... beleggen. Hij heeft zijn boek in recordtempo afgeschreven, maar plotseling is het schrijver willen worden helemaal uit beeld. Er moet toch wat interessanters te bedenken zijn om je geld te verdienen als je geniaal bent?

Strakke techniek
Iets wat echt van toegevoegde waarde is in Limitless, is de techniek. Simpel doch doeltreffend: niet alleen Eddies brein maar zijn hele wereld licht op wanneer hij een pil geslikt heeft. Opvallende camerastandpunten, gedraaide shots en met name een sterk staaltje montage dragen hun steentje bij aan de wereld van Eddie, die steeds dieper de ellende in gesleurd wordt. De verwarring is voelbaar door sterk technisch werk en je leeft echt met Eddie mee.

De bekende afsluitende, grote confrontatie krikt het gewelddadige karakter van Limitless flink op. Waar de film voor het overgrote deel met name wordt beheerst door achtervolging en de eigen ellende van Eddie, draait het hier vooral om sensatie. Zoals het hoort in de grote climax. De laatste paar minuten, waarin de onderliggende - eigenlijk totaal niet boeiende - plot van Eddie als 'mister bigshot' wordt afgesloten, maakt het einde heel wat zwakker.

Conclusie
Limitless had in potentie een geweldige film kunnen worden. Jammer dat de makers weinig inventief met het eigen idee zijn omgegaan. De wijze waarop Eddie gebruik maakt van zijn nieuw verworven superbrein doet nogal inspiratieloos aan. Wanneer je brein op de toppen van zijn kunnen functioneert moet er toch meer uit het leven te halen zijn. Het eerste deel van het einde maakt wat goed en het frisse gebruik van de techniek trekt deze film nog net naar een ruime voldoende.