Megamind: Superschurk draait niet geheel verrassend om de superschurk Megamind. Hij is briljant, weet Metro City keer op keer te bedreigen en heeft sublieme plannen om zijn aartsrivaal Metro Man het leven zuur te maken, maar nooit heeft hij een keer succes gehad. De grootste schurk is dus tevens de grootste verliezer. Tot daar op een dag ineens verandering in komt....

Een nieuwe superheld
De blauwe Megamind krijgt het namelijk voor elkaar om vrij onverwacht af te rekenen met Metro Man. De grote held van Metro City wordt uitgeschakeld en voor een keertje lijkt het geluk aan de kant van Megamind te zijn. Toch valt het leven zonder Metro Man hem vies tegen, want het pesten van de lokale bevolking en heersen over de stad is minder lang leuk dan je zou denken. Om wat aan deze verveling te doen, besluit Megamind gewoon een nieuwe superheld in het leven te roepen: Titaan. Deze superheld in spé blijkt echter minder zachtaardig te zijn dan iedereen dacht en al snel vormt hij een nog grotere bedreiging voor Metro City dan Megamind ooit zou zijn. Tijd voor Megamind om voor één keer in zijn leven een goede daad te verrichten en af te rekenen met Titaan.



Een originele kijk
Het leuke aan Megamind: Superschurk is dat het verhaal een keer niet de bekende paden bewandelt en de nadruk op de slechterik legt. Natuurlijk wordt er wel toegewerkt naar een clichématig moraal aan het einde van de film, maar Megamind biedt een originele kijk op de eeuwenoude strijd tussen superheld en superschurk, waardoor je de meeste clichés snel genoeg zult vergeten. Daar komt nog bij dat de film over prima stemacteurs beschikt, van Will Ferrell als Megamind en Brad Pitt als Metro Man tot Jonah Hill als Titaan en Tina Fey als Roxanne Ritchi, de onvermijdelijke vrouw die midden in de strijd belandt. Voorstukjes van de Nederlandse versie konden mij minder charmeren, dus uiteraard valt het aan te raden om de originele, Engelstalige versie te bekijken. Jongere kijkers, die echt behoefte hebben aan Nederlandse stemmen, zullen zich allicht niet storen aan de beperking van de Nederlandse stemacteurs.

De echt memorabele aspecten van Megamind blijven toch wel de bijzondere personages, het originele verhaal en de humor. Sommige grappen komen minder goed uit de verf, vooral omdat je het al eerder in tientallen andere animatiefilms hebt gezien, maar verder zijn de dialogen regelmatig lachwekkend en valt er ook voor de volwassen kijkers genoeg te lachen. En voor liefhebbers van wat extra visueel spektakel is Megamind: Superschurk ook als 3D-versie te bekijken. Bij vlagen voegen de 3D-effecten ook echt wat toe, al is het meestal niet veel meer dan een leuk extraatje. Ideaal voor de echte 3D-fanaat, maar geen absolute 'must' voor de gewone filmliefhebber.

Conclusie
Megamind: Superschurk biedt een frisse blik op de bekende strijd tussen superheld en superschurk. De film ziet er prachtig uit, de Engelse stemacteurs leveren prima werk en er is humor voor jong en oud aanwezig. Niet alle grappen zijn even origineel te noemen, waardoor recente concurrentie als Despicable Me en de klassieker The Incredibles nog altijd sterker voor de dag komen, maar dat neemt niet weg dat Megamind: Superschurk zeker het overwegen waard is als je een luchtige animatiefilm wilt bekijken deze winter.