Boven mijn bed hangt een gigantische poster met daarop een afbeelding van Rocky. Het bekende beeld waarin hij boven de trappen staat van het Philadelphia Museum of Art, terugkijkend op de route die hij zojuist heeft afgelegd. Een inspirerende poster uit een inspirerende film. The Fighter heeft volgens velen de bijnaam "Rocky 2011". Is The Fighter de vergelijking met Rocky wel waardig?

De bokswereld
The Fighter geeft de kijker het ware verhaal rondom bokser “Irish” Micky Ward, een sterke rol van Mark Wahlberg. Het zware leven dat Ward al achter zich had liggen in Lowell, Massachusetts, de relatie met zijn oudere halfbroer Dickie (Oscarwinnende rol van Christian Bale) die ooit een bokslegende was maar nu zijn trainer is. De drugsverslaving van diezelfde Dickie, waardoor er niets meer over is van de legende die hij ooit was. Het constant aan moeten horen hoe Dickie ooit Sugar Ray Leonard neer wist te leggen, vele, vele jaren geleden. Het leven lijkt niet om Ward zelf te draaien, maar om zijn broer en de schaduw die dat met zich meebrengt.

Wanneer een illegaal zaakje van Dickie, Micky zijn hand en carrière lijkt te kosten is het voor Micky duidelijk; als hij verder wil komen in de bokswereld moet hij afstand doen van zijn eigen trainer, zijn eigen broer. Natuurlijk valt dit besluit zwaar bij de familie van de twee mannen en belandt Dickie zelfs in de gevangenis. Onder deze zware omstandigheden traint Micky dag en nacht, geïnspireerd door zijn nieuwe trainer, coach en vriendin en krijgt hij na veel zwoegen zelfs een kans om te boksen voor de titel. De underdog die voor de titel gaat, het komt allemaal erg bekend over...

Dramatische momenten
De naam Rocky Balboa kwam tijdens het kijken vaak boven drijven. Is dit in nadele van de film of net een compliment? Rocky is in mijn ogen de beste film rondom deze sport die ooit gemaakt is. Omdat Rocky niet zozeer een boksfilm is, maar een film over een man die als sport aan het boksen is. In The Fighter is de opzet hetzelfde. De sport is naar de achtergrond gedrukt en het is het drama van de familie en de relaties die de overhand krijgen. Een aanpak die voor Rocky goed wist uit te pakken, alsook in The Fighter. Omdat je emotioneel met het karakter van Wahlberg mee leeft voel je elke klap die hij in de ring krijgt. Je leeft met hem mee, hij neemt jou mee de ring in. En dat is wat een goede sportfilm moet doen.

Tussen de dramatische momenten door is er af en toe ook tijd voor een lolletje. En geloof het of niet, de eng dunne Christian Bale zorgt vaak voor die komische noot. Wanneer je ziet hoe hij in zijn rol opgaat en er een eigen twist aan geeft, merk je dat de rol Bale op het lijf geschreven is. Hij is er natuurlijk niet voor niets zoveel kilo’s voor afgevallen. Wanneer je tijdens de aftiteling de echte Micky en Dickie te zien krijgt slaat het in je gezicht; wat is Bale een verdomd goede acteur! Die Oscar is compleet verdiend.

Conclusie
Verder ingaan op het verhaal, de boksscènes en de karakters zou zonde zijn. Dit is zo’n film die je moet zien zonder het einde al te weten. Zonder te beseffen waar het verhaal heen gaat. Een film die je vast pakt en je moeilijk los laat. The Fighter is een behoorlijke verassing; eindelijk is er een boksfilm die zich inderdaad naast Rocky mag nestelen.