De Millenium trilogie van Stieg Larsson betekende het begin van een nieuw tijdperk in thrillerland. Namelijk het tijdperk van de Scandinavische schrijvers. Een verfilming kon dan ook niet uitblijven. Dat na deze eerste (Zweedse) poging ook Hollywood zich er mee ging bemoeien, mag eigenlijk ook geen verrassing heten. Maar grote vraag is dan natuurlijk, is het de moeite waard dat er een tweede film van is gemaakt?

De koning van de titelsequence
David Fincher staat aan het roer van deze verfilming. En vanaf het begin af aan zul je dat weten ook. Zij die Se7en hebben gezien zullen de hand van Fincher al herkennen in de zogenaamde titelsequentie. Er valt over te twisten of dit nou onderdeel van de film is of niet (persoonlijk vind ik zeer zeker van wel) maar genieten is het zonder twijfel. Het zet meteen de toon. Zo. Punt voor Fincher.

Daarna wordt een moment van rust ingelast als het hoofdpersonage van de film, Mikael Blomkvist, aan ons wordt voorgesteld. Blomkvist is journalist, die momenteel niet bepaald het makkelijkste deel van zijn carrière doormaakt. Hij heeft een rijk en machtig persoon onderuit proberen te halen op illegale praktijken maar heeft daarin gefaald. Iets wat hem duur komt te staan.

Als hij dan het aanbod krijgt om de autobiografie te schrijven voor Henrik Vanger (ook al zo'n rijk en machtig persoon) grijpt hij dat dan ook aan om de grote stad even te ontvluchten. De biografie is echter maar een dekmantel. Vanger wil dat Mikael onderzoek doet naar de verdwijning van een nichtje van hem, jaren geleden. Dus duikt Mikael in de nogal ingewikkelde banden en relaties van de familie Vanger.



Larger than life
Helaas verzandt The Girl with the Dragon Tattoo hierbij zo nu en dan iets te veel in speurneuzenwerk in oude kranten en fotoboeken. Daniel Craig in je film wekt de verwachting van vooral heel veel actie. Die actie is er zeker wel, maar het had wat beter gedoseerd gemogen. Nu is alle spanning te zeer geconcentreerd in enkele scènes, die vrij lukraak over de film zijn verspreid. Tussendoor zit je voornamelijk te kijken naar fronsende en verbaasde gezichten terwijl er telkens weer een stukje van de puzzel op zijn plaats valt. En vooral ook naar heel veel foto's.

De nogal trage hoofdverhaallijn wordt gelukkig bijgestaan door het verhaal van Lisbeth Salander (Rooney Mara). Een erg interessant personage. Niet alleen door haar excentrieke voorkomen, maar ook door haar mysterieuze verleden, de onmogelijkheid te doorgronden wat er in haar om gaat, en de gewelddadige situaties waarin zij verzeild raakt.

De film komt dan ook eigenlijk pas echt op gang wanneer beide verhaallijnen bij elkaar komen. En je vraagt je af waarom dat niet eerder gebeurde. Lisbeth is degene die de achtergrond van Mikael heeft moeten uitpluizen voordat hij werd benadert. Een opdracht die ze perfect uitvoert. Waarom ze vervolgens in het geheel niet bij de zaak betrokken wordt waar Mikael op gezet wordt, is een raadsel.

Conclusie
Al met al is The Girl with the Dragon Tattoo interessant op psychologisch vlak en als detective. Als je zoekt naar een film waarbij je voortdurend op het puntje van je stoel zit, is deze film wellicht minder geschikt. Als je daarentegen opzoek bent naar iemand die er niet voor terug schrikt om je beelden met sex, bruut geweld en de gevolgen daarvan voor te schotelen, dan weet je dat je bij David Fincher aan het juiste adres bent.