Lang geleden, we spreken over het jaar 1972, verscheen de film The Mechanic. Een actievolle film met niemand minder dan Charles Bronson in de hoofdrol. Nu, bijna dertig jaar later, krijgen we een remake onder de zelfde titel in de bioscoop. Bronson is inmiddels vervangen door Jason Statham. Is dat genoeg om ons weer naar de bioscopen te trekken?

Een elite hitman
Statham speelt Arthur Bishop, een Mechanic. Voordat je denkt dat hij zijn salaris verdient door het repareren van diverse machines, is er misschien de noodzaak te zeggen dat Mechanic hier staat voor een elite hitman. Iemand die voor zijn klant mensen opruimt. Moorden die op ongelukken lijken. Zijn mentor (Donald Sutherland) speelt informatie over zijn volgende doelwitten aan hem door. Niemand die iets vraagt, niemand die iets hoeft te weten. Het doel moet dood. Maar wat als het volgende slachtoffer je eigen mentor is?

Vanuit hier biedt de film van Simon West, die eerder verantwoordelijk was voor Tomb Raider en Con Air, je allerlei plotwendingen die je kilometers van tevoren al aan ziet komen. Bishop neemt de zoon van zijn mentor in bescherming en traint hem om ook een Mechanic te worden. Zijn doel is echter de moordenaar van zijn vader te vinden. De moordenaar die Bishop is. Origineel is het verhaal niet, de plottwisten zijn weinig interessant en de karakterstudie is verre van aanwezig. Maar draait het daar om in een Statham-film?

Opperbest
Statham is de nieuwe Bruce Willis, de nieuwe Sylvester Stalone. De actieheld bij uitstek waarbij je gelooft dat hij in zijn eentje hele legers aan zwaarbewapende tegenstanders om kan leggen. En dat ga je dan ook krijgen tijdens The Mechanic. Statham is opperbest in actiescènes waarin hij met diverse wapens, alsook de blote vuist zijn tegenstanders te lijf gaat. De chemie tussen hem en zijn tegenspelers is net voldoende om toch geboeid naar het scherm te blijven kijken, al ben je het verhaal vijf minuten na de credits misschien alweer vergeten.

De actiescènes die de film je voorschotelt zijn het allemaal waard. Goed doordachte ontsnappingen, vernieuwende camerahoeken en spanning waar je het niet zou verwachten. Dit in combinatie met de alcoholistische zoon van de mentor zorgt af en toe nog voor een grappige noot ook. De relatie tussen vader en zoon is nooit goed geweest, maar de zoektocht naar de moordenaar blijft altijd aanwezig. De moordenaar die hem traint tot moordenaar. Hierdoor is de spanning tussen het karakter van Statham en de zoon altijd aanwezig. Ook al weet je ver van tevoren al wat er gaat gebeuren.

Conclusie
De originaliteitprijs zal The Mechanic nooit winnen. Daarvoor valt de film net wat te veel in het dertien in een dozijn-genre. Met plottwisten die je ver van tevoren al aan ziet komen, een verhaal dat eigenlijk helemaal niet zo interessant is en karakters met weinig diepte, geeft de film je eigenlijk maar één ding; vette actiescènes. En daar doe je het toch eigenlijk ook weer voor in een Jason Statham-film. Toch?