Nicolas Cage is getransformeerd naar een ware tovenaar, de beroemde Balthazar, eeuwen geleden één van de leerlingen van tovenaar Merlijn. Er is weer een oud verhaal opgerakeld wat sterk tot de verbeelding spreekt. Tovenaars en magie zijn de sleutel tot een spannend en boeiend verhaal. Disney heeft geprobeerd om de film voor een breed publiek neer te zetten. Of het is gelukt trek ik in twijfel.

The apprentice en bijrollen
Disney zal Disney niet zijn als er geen dommig en klunzig persoon in het verhaal voorkomt. In dit geval is het de leerling van Balthazar. Duizend jaar heeft Balthazar naar hem gezocht, en wat blijkt, het is een nerdige student uit New York die wanhopig verliefd is op het mooiste meisje uit de klas. Zoals eerder vermeld, de film moet een breed publiek entertainen, dit personage trekt vooral de jonge kijker aan. Flauwe grappen en de gebruikelijke droge reacties tijdens een heftige gebeurtenis komen dan ook regelmatig voor. Al met al zorgt het voor een leuk dialoog.

Het verhaal draait om een aantal tovenaars, opgesloten in de lagen van een matroesjka pop. De bad guy in het verhaal, tovenaar Maxim Horvath, wil de tovenaars vrijlaten en gaat aan de haal met de pop. De personages zijn sterk neergezet en zetten een aangenaam acteerspel neer. Al maak je maar kort kennis met de ‘onbelangrijke’ tovenaars, het hoogtepunt is Morgana. Zij kan alleen vrijgelaten worden door de energie van andere tovenaars, dat vergt dus het nodige werk. De acteurs passen goed bij elkaar, maar het was mooier geweest als er een duidelijkere kloof tussen duizend jaar geleden en het heden zou zijn vertoond.

Visueel hoogstandje
Een origineel verhaal vraagt om een originele uitwerking, daar is Disney in geslaagd. Een aantal elementen zijn visueel erg mooi om naar te kijken. In Chinatown komt een poppendraak tot leven, ‘bestuurd’ door een Aziatische tovenaar. Flexibel kruipt hij over muren en kronkelt hij door de straten, dit is één van de mooiste beelden die je te zien krijgt. Wanneer je denkt aan magie zijn er een aantal clichés waarvan je verwacht die te zien, je denkt aan Harry Potter met zijn toverstaf en aan de treurige Percy Jackson, maar in The Socrcerer’s apprentice komen dit soort praktijken niet voor. Natuurlijk zijn er de vuur- en plasmaballen, maar de uitwerking daarvan maakt een hoop goed.

Conclusie
Het is nou eenmaal lastig om het er realistisch uit te laten zien, ouderwetse tovenaars in het hypermoderne New York. Om dit te combineren is er hard gewerkt aan het visuele aspect. Een oldtimer verandert door de aanraking van een tovenaar in een sportauto en oude standbeelden veranderen in levende wezens. Er zijn nou eenmaal geen grenzen als tovenaar zijnde. Maar wat spreekt beter tot de verbeelding, een tovenaar in een oud kasteel met muffe kleren aan, rijdend op een paard en strijdend in naam van de koning of vliegend op een adelaar richting Central Park?

Nicolas Cage verdiend in ieder geval een thumbs up, de man met de slome stem zet toch maar weer mooi een nieuw personage neer. Zeker kijken dus als je trek hebt in een visuele snack!