Vorig jaar verscheen er ook al een film van Tony Scott, waarin zowel een trein (metro) als Denzel Washington een belangrijke rol vertolkten. Unstoppable lijkt misschien meer van hetzelfde te zijn, maar deze spannende actiefilm doet gelukkig wat anders dan je zou verwachten. Maar is dit ook echt boeiend?

Domme pech
Het lijkt een onmogelijke situatie, een trein die uit zichzelf op volle vaart over een spoor raast, maar Unstoppable krijgt het toch voor elkaar om dit redelijk plausibel te introduceren. Eigenlijk is het vooral domme pech, of toeval zoals je wilt, dat een trein van bijna 800 meter lang er ineens vandoor gaat zonder machinist.

Het gevolg is chaos bij de spoorbeheerder en vele heldhaftige mensen om in actie te komen, want de losgeslagen trein draagt ook enkele wagons met zich mee waarin een bijzonder chemisch en ontvlambaar goedje zit. Geen probleem als de trein gewoon op de rails zou blijven, maar het gevaarte dendert richting het stadje Stanton, waar het spoor een scherpe bocht maakt waarop treinen maximaal 25 mijl per uur mogen rijden. En laat de ontspoorde trein nou net makkelijk 60-70 mijl per uur gaan...

Niet veel anders
Het sterkste punt van Unstoppable is overduidelijk het frisse concept. Een origineel verhaal, dat vooral zorgt voor een lekker opgebouwde spanning. Hoewel de mogelijke uitkomsten wellicht beperkt zijn als je even nadenkt over het verhaal, is het toch vrijwel steeds spannend en intens wat er gebeurt. Het is alleen een gemis dat het plot niet al te sterk is uitgewerkt. Dit concept had naar mijn mening best wat verrassende wendingen kunnen krijgen, maar uiteindelijk doet de film niet veel anders dan je op voorhand zou verwachten.

Des te vervelender is het dan ook dat er zoveel tenenkrommende, overbekende en vooral idiote clichés in de film zijn verwerkt. Klappende mensen bij een succesje, de typische relatieproblemen van de hoofdrolspelers om hun personages wat meer diepgang te geven, de tientallen ambulances, brandweermannen en politiewagens bij elk gevaar... het houdt maar niet op. Werkelijk elk (Amerikaans) filmcliché komt aan bod. Vreselijk!

Ondanks dat hun personages weinig interessants te bieden hebben, weten Denzel Washington en Chris Pine toch prima prestaties af te leveren. Dit komt de spanning in elk geval ten goede gedurende de film, op de momenten dat je vol verwachting naar de gevaarlijke trein kijkt. Op deze momenten is Unstoppable duidelijk op zijn sterkst en biedt het genoeg spannend vermaak.

Conclusie
Unstoppable is een spannende actiefilm met twee gezichten. Er is volop vermaak als je vol spanning kijkt naar het naderende onheil van de losgeslagen trein, maar daar staat tegenover dat de film ook vrijwel alle filmclichés uit de kast trekt, die gewoon te gezapig en te suf voor woorden zijn. Dit laatste doet de film zeker geen goed, maar dat neemt niet weg dat je nog altijd een vermakelijke tijd kunt hebben met Unstoppable. Het concept is immers wat anders dan anders en de acteurs staan zeker hun mannetje. Een twijfelgeval, dat mede dankzij de prima spanning toch resulteert in een kleine voldoende.